دیــوونــه ی کــربـلاتـم از بــچــگـی مـبـتـلاتـم

دیــوونــه ی کــربـلاتـم از بــچــگـی مـبـتـلاتـم

سـیـنه زن روضه هاتم مـدیـون چـشــمــاتـــم

وقــتی شبا بی قـرارم سرمو رو تربــت میذارم

تـو رو بـه یـادم مـیــارم دلـــــبـــــر و دلـــــدارم

*همه ی عشق ما عــطر سـیـنـه زنـا*

*قربون پرچـم حــرم کـــربـلا*

خـاطره ی اولین بار نـگاه به صحن علمدار

دلم رو کرده گرفتـار دلــتـنـگـتـــم ای یــار

منـو یـه دل هـوایـی خسته شدم ازجدایی

میخـوام بشم کربلایی مــــردم ز تــــنـهـایـی

*نمیگم عاشقم آخه نا لایقم*

*میدونم آقا جون برات آینه ی دقم*

کرب و بلا کشتی دل شکسته و مونده در گل

مـنـو نـدونسته قابـل آقــــــام ابـــوفــاضــــل

ولی دل من میدونه اربـاب مـن مـهـربـونـه

مـنو به تو میرسونه بــی تـو دلــــم خـونـه

*سینه ام مبتلاست زخمی روضه هاست*

*همه ی آرزوم دیـدن کـربـلاست*